Help in gebarentaal

 

The Beatles zijn hier niet bezig met het uitbeelden van het woord HELP. Fotograaf Robert Freeman: "I had the idea of semaphore spelling out the letters HELP. But when we came to do the shot the arrangement of the arms with those letters didn't look good. So we decided to improvise and ended up with the best graphic positioning of the arms."

 

Lees meer over gebarentalen

 

 

 

 

 

Onze correspondent in New York

"Diederik van Hoogstraten in New York" (NRC Handelsblad, 22 oktober 2013)

 

Ook bij de redactie van deze krant is de geografische kennis niet meer wat die geweest is.

Wouter Duinisveld, de donorlul

Hoi, ik ben Wouter Duinisveld. Ze noemen mij de donorlul. Het ging een poosje heel slecht met mij. Ik was bijna dood, maar toen ging er iemand anders dood. En toen mocht ik zijn hart hebben. Nu gaat het weer goed met mij.

Ik kan bijvoorbeeld heel hard rennen. Vlak voor de trein langs! Stoer hè? Ik hoop dat de machinist het niet aan zijn hart krijgt, hahaha!

Ik kan ook heel hard fietsen. Dan zet ik wel eerst zo'n kinderhelmpje op, want stel dat ik val. Dan heb ik misschien wel een donorhoofd nodig!

Jullie schrokken zeker van de vorige foto? Maar dat hoeft niet hoor. Die brug stond maar een beetje open en de camera stond erg laag. Daardoor leek het heel eng.

Zo, nu nog even een paar voetgangers van hun sokken rijden. Ik lijk wel een echte wielrijder, die doen dat ook!

Als ik onder de trein kom, dan mogen ze de restjes gebruiken voor iemand anders. Want ik ben Wouter Duinisveld, de donorlul! Het filmpje is gemaakt door Dick Maas, bekend van Flodder en De lift. Geen orgaandonor. Na een klacht bij de Reclame Code Commissie is besloten het filmpje niet meer te vertonen. Wouter Duinisveld liet via Twitter weten dat hij erg teleurgesteld is. De lul heeft het dus nog steeds niet begrepen.

Uitjes en zuur. Het nepje van de maand.

Op de achterpagina van NRC Handelsblad staat elke dag een "ikje". Dat is een rubriek waarin een lezer iets aardigs of aparts vertelt over wat hij heeft meegemaakt. De kwaliteit van deze ingezonden berichten is natuurlijk wisselend. En er zit ook geen zware redacteur op, maar een stagiair of een pas afgestudeerd huppelkutje van de journalistenschool.

Maar een klein beetje je hersens gebruiken, dat mag je toch wel verwachten van iemand die bij een kwaliteitskrant werkt. Dus geen "ikjes" plaatsen die zo flauw, vergezocht en/of verzonnen zijn dat je de lezers ermee beledigt. Af en toe gebeurt dat dan toch. Ik noem zoiets een "nepje". Hieronder staat er eentje.

Censuur Mijn schoonzusje is bezig om een haring voor mij in stukjes te snijden. Ze vraagt hoe de verjaardag van mijn moeder is geweest. „O, best leuk”, zeg ik, „alleen reageerde ze erg onaardig op de verrassingen die ik voor haar had bedacht.” Waarop mijn schoonzusje zegt: „Uit je censuur.” Oké, denk ik, met in mijn achterhoofd mijn coach die mij ook regelmatig de opdracht geeft mijn gevoelens niet „vlak” te maken, maar ze te uiten. Daar ga ik, en zeg luid en duidelijk: „MIJN MOEDER IS EEN KUTWIJF.” Mijn schoonzus trekt haar wenkbrauwen op en zegt nogmaals: „Uit je censuur.” Dan pas hoor ik goed wat ze zegt: „Uitjes en zuur?” Sara Schoenmakers

(NRC Handelsblad, 7 september 2013)

Ik heb nog een mailtje gestuurd naar de ombudsman van NRC Handelsblad, met het verzoek om de lezers serieus te nemen. Van een krant met het motto "durf te denken" mag je zoiets wel vragen lijkt me. Niks gehoord. Ik begrijp dat wel: de ombudsman heeft het vast erg druk. Of misschien vond hij die "uitjes en zuur" wel grappig. Dat zou natuurlijk ook nog kunnen.

Zie ook het Jijbakje.

Met de trein naar Parijs

De Étoile du Nord: bijna even snel als de Thalys, maar veel goedkoper

Zonder het elimineren van de bestaande alternatieve route zou de hogesnelheidstrein tussen Parijs, Brussel en Amsterdam een commerciële flop zijn geweest. De voorganger van de Thalys was bijna even snel en veel goedkoper.

Lees het artikel in het Low Tech Magazine

Dordrecht, 26 mei 1974. NMBS-loc 1501 met TEE "Ile de France" Amsterdam-Parijs. De trein bestaat uit roestvrijstalen (Inox) rijtuigen, waaronder een rijtuig voor de energievoorziening. Foto Nico Spilt.

 

 

Zie ook Met Youp naar Parijs

Een echte man lacht om windkracht acht

Den Helder, Nationaal Reddingmuseum, 18 december 2012. Mensen vragen mij weleens: Nico, windkracht 8, hoe hard is dat nou eigenlijk? Dan zeg ik: voor iemand die afstamt van een beroemde Stellendamse reddingsfamilie, begint windkracht 10 pas een beetje ergens op te lijken.

 

Het reddingmuseum is vernoemd naar Dorus Rijkers. Geen kwaad woord over deze man, maar binnen onze familie heerst de opvatting dat de naam Willem de Jager geen slecht idee was geweest. Aan hem en zijn broers wordt overigens ruim aandacht besteed.

 

Ook bij dit museum heerst het misverstand dat je interactief moet zijn om publiek te trekken, hoewel die windtunnel natuurlijk wel aardig is. Maar ja, hij gaat maar tot 8. www.reddingmuseum.nl

 

 

Zie ook mijn vraagbaak.

 

 

 

 

De Messerschmitt kon niet achteruit

Spoorwegmuseum, 18 december 1994. Op de tentoonstelling "Gestroomlijnd, 60 jaar trein en stroomlijn" was onder andere een Messerschmitt te zien. Je kon daar met twee personen achter elkaar in zitten.

 

Het wagentje had geen deuren, maar een kap die je open kon klappen, net als bij een jachtvliegtuig. Die vergelijking is niet vreemd, want Messerschmitt was van oorsprong een Duitse vliegtuigontwerper. Alleen was na de oorlog de markt voor Duitse jachtvliegtuigen een beetje ingestort. Messerschmitt richtte zich toen op het ontwerpen van auto's. Het verhaal gaat dat er nog een voorraad cockpitkoepels lag, waar toen dit autootje bij werd ontworpen.
 
Van fotograaf Ronald Hoeben is de volgende anekdote afkomstig. Zijn buren hadden een Messerschmitt. Op een dag had de buurman, toen zijn vrouw met het autootje op pad was, bij wijze van verrassing een garage gebouwd. Toen zijn vrouw weer thuiskwam, gebaarde hij dat ze het autootje de garage in moest rijden. De man trots, totdat zijn vrouw een enorm kabaal ging maken. Ze kon de kap niet openen omdat de garage te laag was, en ze kon ook niet achteruit de garage uit rijden omdat een Messerschmitt geen achteruitversnelling heeft!

Zie ook Beter geen auto dan helemaal geen auto.