Abschlammen verboten!

Das Abschlammen im Lokschuppen ist verboten! 

 Hoe vaak moet ik het nog zeggen?!

 

 

Deutsches Technikmuseum, Berlin, 25 augustus 2009

Sony NEX-5

December 2013. Tijd voor een nieuwe camera. De keus viel op een Sony NEX-5. Dit is een zogeheten systeemcamera: een spiegelreflex waarbij de spiegel en de zoeker zijn weggelaten. Dit levert een handzame camera op met verwisselbare lenzen en van een hoge kwaliteit. Nadeel van dit toestel is dat je er geen normale flitsers op kunt aansluiten. Er wordt wel een los miniflitsertje bijgeleverd dat het verrassend goed doet.

Geen toestel voor de echte beginner: er zitten veel te veel instelmogelijkheden op. Het eerste wat ik deed was het uitschakelen van de kinderachtige piepgeluidjes. Wie wil er nou fotograferen met een camera die geluid maakt? Ik moest denken aan de abdicatie van koningin Beatrix, eerder dit jaar. Een plechtig moment, waarbij de stilte alleen werd verstoord door een onprofessionele beroepsfotograaf die keihard zat te klikken met zijn spiegelreflex. 

Heel leuk van de Sony NEX-5 is dat deze camera draadloos kan communiceren met bijvoorbeeld een smartphone. Je kunt foto's versturen van de camera naar de telefoon, of omgekeerd de telefoon gebruiken als afstandsbediening. En je kunt er natuurlijk ook mee filmen.

Zie ook mijn camera's.

Help in gebarentaal

 

The Beatles zijn hier niet bezig met het uitbeelden van het woord HELP. Fotograaf Robert Freeman: "I had the idea of semaphore spelling out the letters HELP. But when we came to do the shot the arrangement of the arms with those letters didn't look good. So we decided to improvise and ended up with the best graphic positioning of the arms."

 

Lees meer over gebarentalen

 

 

 

 

 

Onze correspondent in New York

"Diederik van Hoogstraten in New York" (NRC Handelsblad, 22 oktober 2013)

 

Ook bij de redactie van deze krant is de geografische kennis niet meer wat die geweest is.

Wouter Duinisveld, de donorlul

Hoi, ik ben Wouter Duinisveld. Ze noemen mij de donorlul. Het ging een poosje heel slecht met mij. Ik was bijna dood, maar toen ging er iemand anders dood. En toen mocht ik zijn hart hebben. Nu gaat het weer goed met mij.

Ik kan bijvoorbeeld heel hard rennen. Vlak voor de trein langs! Stoer hè? Ik hoop dat de machinist het niet aan zijn hart krijgt, hahaha!

Ik kan ook heel hard fietsen. Dan zet ik wel eerst zo'n kinderhelmpje op, want stel dat ik val. Dan heb ik misschien wel een donorhoofd nodig!

Jullie schrokken zeker van de vorige foto? Maar dat hoeft niet hoor. Die brug stond maar een beetje open en de camera stond erg laag. Daardoor leek het heel eng.

Zo, nu nog even een paar voetgangers van hun sokken rijden. Ik lijk wel een echte wielrijder, die doen dat ook!

Als ik onder de trein kom, dan mogen ze de restjes gebruiken voor iemand anders. Want ik ben Wouter Duinisveld, de donorlul! Het filmpje is gemaakt door Dick Maas, bekend van Flodder en De lift. Geen orgaandonor. Na een klacht bij de Reclame Code Commissie is besloten het filmpje niet meer te vertonen. Wouter Duinisveld liet via Twitter weten dat hij erg teleurgesteld is. De lul heeft het dus nog steeds niet begrepen.

Uitjes en zuur. Het nepje van de maand.

Op de achterpagina van NRC Handelsblad staat elke dag een "ikje". Dat is een rubriek waarin een lezer iets aardigs of aparts vertelt over wat hij heeft meegemaakt. De kwaliteit van deze ingezonden berichten is natuurlijk wisselend. En er zit ook geen zware redacteur op, maar een stagiair of een pas afgestudeerd huppelkutje van de journalistenschool.

Maar een klein beetje je hersens gebruiken, dat mag je toch wel verwachten van iemand die bij een kwaliteitskrant werkt. Dus geen "ikjes" plaatsen die zo flauw, vergezocht en/of verzonnen zijn dat je de lezers ermee beledigt. Af en toe gebeurt dat dan toch. Ik noem zoiets een "nepje". Hieronder staat er eentje.

Censuur Mijn schoonzusje is bezig om een haring voor mij in stukjes te snijden. Ze vraagt hoe de verjaardag van mijn moeder is geweest. „O, best leuk”, zeg ik, „alleen reageerde ze erg onaardig op de verrassingen die ik voor haar had bedacht.” Waarop mijn schoonzusje zegt: „Uit je censuur.” Oké, denk ik, met in mijn achterhoofd mijn coach die mij ook regelmatig de opdracht geeft mijn gevoelens niet „vlak” te maken, maar ze te uiten. Daar ga ik, en zeg luid en duidelijk: „MIJN MOEDER IS EEN KUTWIJF.” Mijn schoonzus trekt haar wenkbrauwen op en zegt nogmaals: „Uit je censuur.” Dan pas hoor ik goed wat ze zegt: „Uitjes en zuur?” Sara Schoenmakers

(NRC Handelsblad, 7 september 2013)

Ik heb nog een mailtje gestuurd naar de ombudsman van NRC Handelsblad, met het verzoek om de lezers serieus te nemen. Van een krant met het motto "durf te denken" mag je zoiets wel vragen lijkt me. Niks gehoord. Ik begrijp dat wel: de ombudsman heeft het vast erg druk. Of misschien vond hij die "uitjes en zuur" wel grappig. Dat zou natuurlijk ook nog kunnen.

Zie ook het Jijbakje.

Met de trein naar Parijs

De Étoile du Nord: bijna even snel als de Thalys, maar veel goedkoper

Zonder het elimineren van de bestaande alternatieve route zou de hogesnelheidstrein tussen Parijs, Brussel en Amsterdam een commerciële flop zijn geweest. De voorganger van de Thalys was bijna even snel en veel goedkoper.

Lees het artikel in het Low Tech Magazine

Dordrecht, 26 mei 1974. NMBS-loc 1501 met TEE "Ile de France" Amsterdam-Parijs. De trein bestaat uit roestvrijstalen (Inox) rijtuigen, waaronder een rijtuig voor de energievoorziening. Foto Nico Spilt.

 

 

Zie ook Met Youp naar Parijs